شیک‌پوشی با برندهای ایرانی از چیزی که تصور می‌کنید گران‌تر است!  

هزینه یک دست کت‌وشلوار از برند ایرانی برابر هزینه یک سفر خارجی

کفش چرم مرغوب ایرانی هم‌قیمت کفش چرم ایتالیایی 

فاطمه مقدم – شهر مردم

یکی از جلوه‌های تأثیر لباس در زندگی، اثرگذاری آن بر اعتمادبه‌نفس است؛ چرا که نوع پوشش می‌تواند احساس ارزشمندی و اطمینان بیشتری در فرد ایجاد کند؛ این تأثیر با پوشیدن لباس‌های باکیفیت و متناسب با موقعیت، دوچندان می‌شود که در اوضاع اقتصادی کنونی، دستیابی به کمال آراستگی کاری دشوار است. برای سال‌ها، بسیاری از شیک‌پوشان برای خرید باکیفیت‌ترین پوشاک به برندهای خارجی روی می‌آوردند، که با جهش‌های پی‌درپی قیمت ارز و افزایش تعرفه‌های وارداتی، این سبک خرید از دسترس خیلی‌ها بیرون رفته است، اما اگر تصور می‌کنید با چند برابر شدن قیمت ارزهای رایجی که پوشاک با آن‌ها وارد کشور می‌شود و افزایش تعرفه‌های واردات، بهتر است قید شیک‌پوشی با لباس خارجی را بزنید و به سراغ خرید لباس‌های باکیفیت از برندهای ایرانی بروید و به شعار «ایرانی، ایرانی بپوش» عمل کنید تا هم در شرایط اقتصادی کنونی شیک‌پوش و اصیل به نظر برسید و هم برای تهیه لباس زیر بار قرض نروید، سخت در اشتباهید! زیرا در شرایط فعلی، مرز میان خرید برند ایرانی و خرید پوشاک خارجی از نظر ریالی بسیار باریک شده است. لباس‌های برندهای مشهور ایرانی نظیر پاتن‌جامه، سارک، بادی‌اسپنسر، هاکوپیان، سالیان، آر‌اِن‌اِس و یا برندهای کفش چرم مانند چرم مشهد و مارال و… از نظر قیمت تفاوت کمی با لباس و کفش‌های خارجی دارند و حتی در مواردی از لباس‌های خارجی نیز گران‌ترند؛ چرا که هزینه مواد اولیه تهیه لباس‌ها افزایش شدیدی یافته است و این گرانی خود ریشه در چالش‌های تأمین مواد اولیه دارد.

نرخ پوشاک به روایت آخرین آمار تورم اعلام‌شده

اعداد تورم در بازار پوشاک در سال جاری خود تصویر روشنی از حال‌وهوای این بازار به دست می‌دهد. در انتهای اردیبهشت‌ماه امسال، تورم ماهانه گروه پوشاک و کفش به ۱۱.۶ درصد رسید؛ رقمی که برای کالایی مصرفی و روزمره بسیار قابل توجه به نظر می‌رسد؛ در همین حال، تورم نقطه‌به‌نقطه این گروه ۷۳.۴ درصد اعلام شده و تورم سالانه آن نیز به ۴۸.۳ درصد رسیده است و مجموعه این ارقام نشان می‌دهد که هزینه خرید پوشاک برای مصرف‌کنندگان به‌طور محسوسی افزایش یافته است.

مهم‌ترین فشار بر این صنعت همچنان از سمت هزینه‌ها وارد می‌شود؛ شاخص قیمت خرید مواد اولیه به ۸۸.۹ رسیده که بیانگر جهش قابل توجه هزینه‌ها برای تولیدکنندگان است. در ادامه همین روند، قیمت محصول نهایی نیز با ثبت عدد ۷۲.۲ افزایش یافته است؛ موضوعی که نشان می‌دهد تولیدکنندگان ناچار شده‌اند بخشی از افزایش هزینه‌ها را به مصرف‌کنندگان منتقل کنند، هرچند این وضعیت به معنای کاهش حاشیه سود آن‌ها نیز است؛ در همین حال، شاخص موجودی مواد اولیه عدد ۳۶.۱ و موجودی انبار محصولات ۴۱.۷ را نشان می‌دهد و این ارقام حاکی از آن است که بنگاه‌ها در خرید مواد اولیه با احتیاط بیشتری عمل می‌کنند؛ نشانه‌ای دیگر از بازاری که هنوز با عدم قطعیت و ضعف تقاضا روبه‌روست.

در ادبیات اقتصادی، کالاهایی مثل لباس، کفش، سفر و تفریح در زمره کالاهایی با کشش قیمتی بالا دسته‌بندی می‌شوند، یعنی اگر قیمت‌ها از حدی بالاتر رود، میزان تقاضا برای آن‌ها کم می‌شود؛ حالا که گرانی مواد خوراکی کمر طبقه متوسط و پایین را خم کرده، گروهی که آخرین گروه کالایی است که از سبد هر خانواری حذف می‌شود، قرار گرفتن تورم حوزه پوشاک در محدوده ۷۳ درصد به معنای تقلیل شدید تقاضا در این بازار است.

خرید یک شومیز و شلوار زنانه از برندهای ایرانی چقدر آب می‌خورد؟

از آنجا که صنعت پوشاک ایران به‌شدت به مواد اولیه‌ای مانند پارچه، نخ، دکمه، زیپ و سایر ملزوماتی که بخش قابل توجهی از آن‌ها از طریق واردات تأمین می‌شود وابسته است، حدس اینکه لباس‌های برند معروف ایرانی چرا تا این حد گران شده است، دشوار نیست. لباس‌هایی که برخی از آن‌ها حتی در پارچه و نخ دوخت هم به واردات وابسته‌اند؛ نظیر برند فست‌فشن ترک ال‌سی‌وایکیکی که به گفته فروشندگان آن در شهر شیراز، سال‌هاست محصولات ال‌سی را از ترکیه وارد نمی‌کنند و تنها پارچه‌های ترک وارد می‌شوند و لباس‌ها در ایران به تولید می‌رسند و در برخی فروشگاه‌های این برند در تهران نیز تابلوی «با افتخار تولید ایران» به چشم می‌خورد. به هر حال وابسته بودن این برندها به واردات، با توجه به هزینه‌های گمرکی بالا، تغییرات پی‌درپی در قوانین واردات و نوسانات شدید نرخ ارز باعث شده است تا جز آنکه تأمین این مواد برای تولیدکنندگان دشوار و پرهزینه باشد، در برخی موارد قیمت تمام‌شده محصولات این برندها نیز بیشتر از نرخ پوشاک خارجی فست‌فشن دربیاید؛ چرا که در کشورهایی که تولید با نوسانات و مشکلات کمتری همراه است و به قولی هزینه‌های سربار تولید (نظیر اجاره کارخانه، نگهداری تجهیزات و سایر هزینه‌ها) کمتر است، قیمت تمام‌شده لباس هم در این کشورها ارزان‌تر در می‌آید؛ در نتیجه، توان رقابتی تولیدکنندگان ایرانی در برابر رقبای خارجی، به‌ویژه کشورهای ارزان‌فروشی مانند چین، به‌شدت کاهش می‌یابد.

به هر حال اگر بخواهیم از لباس زنانه شروع کنیم، خرید یک شومیز آستین‌بلند ساده یا به‌اصطلاح «بیسیک» که این روزها جایگزین مانتو شده است، از حدود یک میلیون تومان برای نمونه‌های بی‌کیفیت آغاز می‌شود اما برای خرید شومیز باکیفیت از برندهای مشهور ایرانی مانند بادی‌اسپنسر، سارک یا جین‌وست باید مبلغی بین ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان تا چهار میلیون و ۵۰۰ هزار تومان در نظر بگیرید؛ اگر بخواهید شومیز را زیر کت بپوشید و ظاهری رسمی‌تر داشته باشید، قیمت کت تک زنانه با بی‌کیفیت‌ترین پارچه و دوخت از ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان آغاز می‌شود و در برندهای مطرح ایرانی به بیش از ۱۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان هم می‌رسد.

شلوار جین زنانه نیز با افزایش قیمت چشمگیری مواجه شده و به‌سختی می‌توان مدلی را زیر ۱ میلیون تومان یافت؛ مگر آنکه به سراغ شلوارهای جین از مد افتاده مانند مدل‌های اسکینی و رنگ یخی بروید که احتمالاً در حراج‌ها قیمتی کمتر از ۹۰۰ هزار تومان داشته باشند. شلوار جین از برندهای معروف ایرانی چون جین‌وست و آر‌اِن‌اِس با قیمتی از کف ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان تا سقف ۸ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان به فروش می‌رسد. شلوارهای پارچه‌ای که این روزها ترند شده‌اند نیز در برندهایی چون سله‌بن که تولیدکننده پوشاک به‌نسبت ارزان‌تری است، با کف قیمتی یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان شروع می‌شود و در برندهای دیگر تا پنج میلیون و ۸۰۰ هزار تومان می‌رسد و در برندهای لوکسی چون سالیان تا ۱۲ میلیون تومان نیز عرضه می‌شود.

کفش چرم مرغوب ایرانی هم‌قیمت کفش چرم ایتالیایی

وقتی نوبت کفش می‌رسد، انگار برنامه خرید وارد یک مرحله بالاتر شده است و دیگر باید سر جیبت را حسابی شل کنی.

کفش‌های چرم مصنوعی زنانه نیز در بازار از کف قیمتی یک میلیون و 800 هزار تومان قیمت دارند اما خرید کفش‌هایی با این قیمت اغلب چند مشکل عمده دارد. اول از همه اینکه از چرم مصنوعی با کیفیت بسیار پایین در آن‌ها استفاده شده است که زود از قیافه می‌افتند و مشکل بعدی این است که دوخت اغلب این کفش‌ها نازل و پر از ایراد است و قیافه این کفش‌ها را چون عکس‌های فوری شناسنامه بی‌قواره بدل می‌کند؛ کفش‌های کتونی زنانه را برندهای معدودی تولید می‌کنند. در برندهایی چون سالیان و جین‌وست، کفش کتونی با قیمت‌ها از کف قیمتی پنج میلیون و ۴۰۰ هزار تومان آغاز می‌شود و تا ۱۱ میلیون تومان می‌رسد اما اگر بخواهید کفش چرم از برندهای مشهور ایرانی چون چرم مشهد و مارال بخرید، باید اساسی دست به جیب شوید؛ برای یک کفش چرم راحتی زنانه در این برندها باید از هفت میلیون و ۶۰۰ هزار تومان تا سقف ۲۱ میلیون تومان هزینه کنید و این قیمت‌ها تقریباً مشابه مبلغی است که برای خرید چرم‌هایی از برندهای معمولی از کشوری مانند ایتالیا نیاز خواهید داشت.

یک استایل رسمی مردانه ۱۵۰ میلیون پول روی دستت می‌گذارد!

لباس‌های مردانه دنیای خودشان را دارند و بار گرانی‌شان شانه ستبر مردان را هم خم می‌کند! پیراهن‌های مردانه در حقیقت انواع گوناگونی دارند و همین تنوع مدل‌ها در قیمت آن‌ها تأثیر بسزایی دارد. یک پیراهن مردانه با کیفیت متوسط که با اکثر استایل‌ها هماهنگ باشد از قیمت یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان آغاز می‌شود و در برندهایی همچون بادی‌اسپنسر، گراد و هاکوپیان قیمت آن‌ها بین سه میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تا پنج میلیون و ۶۰۰ هزار تومان متغیر است.

اما اگر بخواهید یک تیشرت بخرید و اصطلاحاً تیپ کژوال بزنید، قیمت‌ها در برندهای چینی و لباس‌های با پارچه‌های چینی با کیفیت پایین، به اصطلاح تهران‌دوز، ارزان‌تر است. کف قیمت خرید تیشرت در این حالت ۵۰۰ هزار تومان است، اما در برندهای مشهور ایرانی قیمت از سه میلیون و ۵۰۰ هزار تومان آغاز می‌شود و تا ۶ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان در برندهای باکیفیت‌تر می‌رسد؛ قیمتی که در تخفیف‌های برندهای خارجی مانند زارا به‌راحتی می‌توانید با آن چندین نوع پیراهن پیدا کنید.

شلوار جین مردانه این روزها چون گذشته مدل‌های محدودی ندارد و تنوع آن همپای مدل‌های زنانه افزایش یافته است؛ این تنوع مدل‌ها تأثیر زیادی بر قیمت شلوارها دارد و حداقل قیمت خرید یک شلوار جین مردانه یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است؛ قیمت شلوار جین در برندهای ایرانی که در معرفی محصولات به استفاده از معتبرترین برندهای پارچه‌های تولید ترکیه‌ای تأکید دارند، از سه میلیون و ۹۰۰ هزار تومان تا ۱۸ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان متغیر است.

کت‌وشلوار مردانه نیز از کف قیمت پنج میلیون تومان آغاز می‌شود و در برندهای معروفی چون گراد و هاکوپیان از قیمت ۲۶ میلیون تومان تا ۱۲۶ میلیون تومان نیز می‌رسد؛ هزینه‌ای که خود معادل هزینه یک سفر خارجی است.

برای خرید کتانی مردانه در کف‌ترین قیمت باید ۲ میلیون تومان هزینه کنید؛ در برندهای معروف ایرانی، قیمت کتانی شمعی یا چرم بین چهار میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تا ۱۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است، اگر به دنبال کفش چرم برای استایل کت‌وشلوار هستید، قیمت کفش چرم مردانه در برندهای مشهور مانند مشهد و مارال بین ۱۶ تا ۲۰ میلیون تومان است.

برندپوشی با پوشاک ایرانی برای فسقلی‌ها نیز ارزان درنمی‌آید!

لباس بچه‌گانه با همه کوچکی‌اش قیمتی همپای لباس‌های بزرگسالان دارد و هزینه زیادی به یک خانواده با درآمد متوسط تحمیل می‌کند. قیمت‌های بالای لباس‌های مرغوب و همچنین نیاز به تعویض مکرر، فشار مالی زیادی بر خانواده‌ها وارد می‌کند؛ این موضوع به‌خصوص زمانی مشکل‌سازتر می‌شود که والدین سعی می‌کنند همزمان به کیفیت، راحتی و زیبایی لباس‌ها توجه داشته باشند؛ برای مثال، یک خانواده با درآمد متوسط باید حداقل یک میلیون هزار تومان برای خرید یک پیراهن دخترانه با کیفیت معمولی هزینه کنند، خرید بلوز دخترانه از برند خوش‌قیمت سارک از یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان آغاز می‌شود و در برندهای گران‌قیمت‌تری چون سالیان و جین‌وست تا ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان هزینه دارد. برای خرید شلوار هم باید بیش از چهار میلیون تومان هزینه کنید و برای کفش نیز از برند شیما تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان باید کنار بگذارید؛ قیمت تی‌شرت پسرانه نیز از ۲ میلیون تا ۴ میلیون تومان است؛ خرید یک شلوار کتانی پسرانه از برندهای ایرانی مانند گراد هزینه‌ای در حدود ۶ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان است.

پای خرید قسطی به خرید لباس هم باز شد

با وجود این قیمت‌ها، کار از خرید در حراج‌ها و تخفیف گذشته و مردم جز برای خرید کالاهای گران و بادوام، برای خرید لباس هم به خرید اقساطی رو آورده‌اند که این تغییر نشانه‌ای روشن از فشار معیشتی بر خانوارهاست؛ فشاری که باعث شده است تا هزینه‌های معمول زندگی هم به ماه‌های بعد منتقل شود و در واقع گسترش خرید لباس قسطی، تصویری ملموس از اقتصادی است که در آن خرید نقدی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.