در گرم‌ترین فصل سال، روز جهانی خبرنگاران ورزشی، از راه رسید و به سردترین شکل ممکن، سپری شد.

مسعود محجوبی-شهر مردم

آخرین روز از هفته‌ای که گذشت، مقارن بود با روز جهانی عکاسان و خبرنگاران ورزشی؛ شاید باورش سخت باشد اما بیش از یک قرن از نام‌گذاری چنین روزی به نام عکاسان و خبرنگاران ورزشی می‌گذرد. روز دوم ژوئیه ۱۹۲۴ و زمانی که رقابت‌های المپیک پاریس، در حال برگزاری بود، انجمن بین‌المللی مطبوعات ورزشی (AIPS) توسط روزنامه‌نگارانی از تمام دنیا، بنیان گذاشته شد که هدف از تأسیس چنین نهادی، دفاع از حقوق خبرنگاران در میادین ورزشی و مبارزه با محدودیت‌هایی بود که در بیشتر اوقات از سوی برگزارکنندگان اعمال می‌شد، اما هفتاد سال طول کشید تا سالروز تأسیس این انجمن، در تقویم، به نام «روز جهانی خبرنگاران ورزشی» ثبت شود.

شعار امسال انجمن AIPS سلامت روان است و دلیل این نام‌گذاری این است که یکی از مشاغلی که به‌شدت انسان را دچار فرسودگی می‌کند، خبرنگاری در حوزه ورزش است؛ قطعاً هم‌نشینی و هم‌صحبتی با ستاره‌ها و مربیان روز ورزش، بسیار جذاب است و ثبت و ضبط رکوردهایی که بعضاً در کتاب‌های تاریخ ورزش، جاودان می‌مانند، هیجان‌انگیز خواهد بود اما این سکه روی دیگری نیز دارد و آن کابوسی کشنده است.

فشار حداکثری برای ارسال لحظه‌به‌لحظه اخبار، جنگ نابرابر با رسانه‌های غیررسمی، هجمه هواداران متعصب در فضای مجازی و ساعت‌های طولانی دوری از خانواده، تنها بخشی از چالش‌های یک خبرنگار ورزشی است و جالب این‌جاست که برخلاف تصور عمومی، بخش بزرگی از خبرنگاران ورزشی به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه، با دستمزدهایی نزدیک به خط فقر دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ حرفه‌ای که روی کاغذ پرزرق‌وبرق است اما در عمل…؟!

روز خبرنگاران ورزشی از نگاه مدیران ورزش فارس

اما چنین روزی از نگاه مدیران ارشد ورزش فارس، چه جایگاهی دارد؟ بیش از ۴۰ روز از انتصاب عبدالمجید دوراندیش به سمت سرپرستی اداره‌کل ورزش و جوانان فارس می‌گذرد و در این مدت مدیرکل جوان ورزش فارس، الحق‌والانصاف بسیار پرتلاش بوده و با برگزاری جلسات متعدد، در صدد رفع موانع و مشکلات ورزش استان بوده است.

دوراندیش همچنین رنج سفر به نقاط مختلف استان را به جان خریده است تا از مشکلات ورزشی آن مناطق آگاه شود و غبار محرومیت را از چهره شهر و روستاهای دورافتاده و کم‌برخوردار، بزداید، اما جایگاه اصحاب رسانه و ارباب جراید در تفکرات سرپرست اداره‌کل ورزش و جوانان فارس کجاست؟ آیا اصلاً رسانه‌های ورزشی استان، جایگاهی در برنامه‌های این اداره‌کل دارند؟ معمولاً مرسوم است که مدیران و حتی مربیان ورزشی، تنها چند روز پس از انتصاب، نسبت به برگزاری یک نشست خبری با حضور تمام خبرنگاران، اعم از همفکر یا منتقد، اقدام می‌کنند.

روز دوم خردادماه ۱۴۰۵، در بی‌خبری محضِ بیشتر خبرنگاران ورزشی، مراسم تودیع عبدالرحیم خداجو و معارفه عبدالمجید دوراندیش برگزار شد که اگر کم‌لطفی به عکاسان و ورزشی‌نویسان استان در این مراسم را به بهانه ناگهانی بودن این رفت‌وآمد، به دیده اغماض بنگریم، ۴۰ روز دوری از رسانه‌های ورزشی را با کدام چشم نگاه کنیم؟ آیا رواست خبرنگارانی که در زمانه هجوم اخبار زرد و بعضاً اشتباه بسترهای مجازی، نسبت به ارسال درست و به‌موقع اخبار ورزشی به دست علاقه‌مندانش، اهتمام می‌ورزند، یا عکاسانی که در سرما و گرما، مدت‌ها لنز خود را روی چهره مسئولی ثابت نگه می‌دارند تا بهترین لحظه را برای ثبت در تاریخ، شکار کنند، چنین مورد بی‌مهری قرار گیرند؟ تنها گوشه‌چشم مدیران ورزشی استان، در روز جهانی خبرنگاران و عکاسان ورزشی، خلاصه شد در دو خط تعارفات معمول از طرف سرپرست ورزش و جوانان فارس و تنی چند از رؤسای هیئت‌های ورزش استان: «خسته نباشید؛ خدا قوت.»

اصحاب رسانه، تنها سلاحش قلم و دوربین است اما هیچ‌گونه سپری برای دفاع از خود ندارد؛ اگر برخی ورزشکاران که از قِبَل همین رسانه به اسم و رسم و نان و نوایی رسیده‌اند، نگاهی پر افاده و از بالا به پایین به خبرنگاران ورزشی دارند، لااقل شما مدیران ورزشی استان فارس، این قشر شریف ولی زحمتکش را با سنگ بی‌توجهی از خود نرانید.