محمدعلی چوبینی :

بدون روغن فرهنگ، چرخ‌دنده‌های عمران می‌شکنند

فرهنگ را ویترینی نمی‌بینیم، این نیاز اساسی شهر است

۴۰ درصد به سرانه کتابخانه‌های شهر افزوده‌ایم

برای نقدپذیری، باشگاه طنز و جشنواره‌ی شهروندرسانه راه‌اندازی کردیم، اول هم از خودمان شروع کردند

شیراز را مردم می‌سازند، نه فقط آجر و سیمان

جلال‌الدین عرفانی – شهر مردم

محمدعلی چوبینی، معاون شهردار و رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز، در گفت‌وگویی اختصاصی در استودیوی رسانه‌ی شهر مردم، از ضرورت بازتعریف نقش فرهنگ در مدیریت شهری سخن گفت. او با اشاره به شتاب عمرانی بی‌سابقه‌ی شیراز در سال‌های اخیر، تأکید کرد که بدون بالندگی فرهنگی، این توسعه نمی‌تواند به ثمر کامل برسد.

چوبینی، مهاجرت‌پذیری شیراز را نه تهدید، که فرصتی تاریخی دانست و از چالش‌های موازی‌کاری دستگاه‌های فرهنگی، کمبود بودجه‌های بلندمدت و ضرورت احیای فضاهای سوم شهری گفت.

او همچنین از طرح‌های تازه‌ای چون «تابستان شیرازی»، «احیای محلات» و پیوست‌نگاری فرهنگی-اجتماعی پروژه‌های عمرانی رونمایی کرد و تأکید کرد که اگر فرهنگ را روغن چرخ‌دنده‌های شهر ندانیم، توسعه به ضد خود تبدیل خواهد شد، آنچه می‌خوانید، چکیده‌ای فشرده از این مصاحبه‌ی تفصیلی یک‌صد دقیقه‌ای ما با مسئول حوزه فرهنگی شهرداری کلانشهر شیراز است.

شهر مردم: شهر شیراز در بحث عمرانی توسعه‌ی خوبی داشته است، به‌ویژه در دوره‌ی آقای اسدی، اما اگر فرهنگ به آن نرسد، این توسعه نمی‌تواند به ثمر کامل برسد، در حوزه‌ی توسعه‌ی فرهنگی، به‌ویژه فرهنگ شهروندی، چه گام‌های اساسی برداشته شده و آیا به فرهنگ به‌عنوان یک نیاز اساسی نگاه شده است یا یک مقوله‌ی ویترینی؟

چوبینی: در این چند سال، ما نیاز به بازآرایی و بازتعریف فرهنگ داریم. فرهنگ مقوله‌ای بسیار گسترده است؛ از سبک زندگی گرفته تا نگرش‌ها و همه‌ی موضوعاتی که در بحث‌های فرهنگی مطرح می‌شود، ما از دریچه‌ی مدیریت شهری به مسائل فرهنگی نگاه می‌کنیم، نه همه‌ی حوزه‌های فرهنگ. همه‌ی آنچه در شهرداری اتفاق می‌افتد، مثل چرخ‌دنده‌هایی است که باید در کنار هم خوب کار کنند و فرهنگ مثل روغن بین این چرخ‌دنده‌هاست؛ اگر در حوزه‌ی حمل‌ونقل، عمران و زیرساخت‌ها اتفاقات خوبی بیفتد اما این‌ها کنار هم کار نکنند، محیط بهتری برای زندگی نخواهیم داشت و اگر فرهنگ نباشد چرخ دنده های حوزه عمرانی هم پس از مدتی در هم می شکند، بنابراین باید از زاویه‌ی دیگری به موضوعات فرهنگی نگاه کنیم و متناسب با شرایط بومی خودمان، بحث‌های فرهنگی را پیش ببریم که اساساً همه‌ی این فضاها ایجاد می‌شود تا ما بتوانیم برای شهروندان، محیط زیستی پویا و بانشاط فراهم کنیم.

شهر مردم: شیراز در چند دهه‌ی اخیر به مرکز جنوب کشور تبدیل شده است و شاهد حضور مهاجران بسیاری از استان‌ها بوده‌ایم؛ با تنوع اجتماعی و فرهنگی فراوان که گاه فرهنگ بومی را هم دستخوش تغییر کرده؛ این مهاجرت تهدید است یا فرصت؟

چوبینی: واقعیت این است که شیراز شهری متفاوت از خیلی از شهرهای دیگر است، شیراز به‌عنوان شهری مهاجرپذیر، خرده‌فرهنگ‌های مختلف را در خود جای می‌دهد؛ قبلاً بعضی‌ها این را نقطه‌ی ضعف می‌دیدند و می‌گفتند شیراز فرهنگ غالب ندارد، اما ما این را فرصت می‌بینیم و اتفاقاً جزو مزیت‌های شهر شیراز است. این موضوع سابقه‌ی تاریخی دارد. بستری که مکتب هنر شیراز در آن شکل گرفته، همین رواداری و ظرفیت تعامل بوده است. از دوره‌ای که مغول‌ها به ایران حمله می‌کنند، شهری که می‌تواند وارد تعامل شود و تساهل و تسامح داشته باشد، مردمش می‌توانند در دل خود همه‌ی نحله‌های فکری و فرهنگی، از دانشمندان تا هنرمندان را کنار هم جا بدهند. مردم شیراز، خود میراث دار تمدن و فرهنگی اصیل هستند و البته تنوع سلایق را به رسمیت می‌شناسند و هیچ مشکلی هم با هم ندارند. امروز بزرگ‌ترین خطر این است که مسائل پیچیده‌ی شهری را ساده‌سازی کنیم. در حوزه‌ی فرهنگ، امروز آنچه کاشته می‌شود، بخش زیادی از آن حاصل دو یا سه دهه‌ی گذشته است و آنچه شهر در آینده با آن مواجه می‌شود، کاشته‌ی امروز ماست، خیلی از مواقع با موضوعات فرهنگی، روبنایی و نمایشی برخورد می‌شود که درست نیست چرا که در حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی ما اصلاً حق اشتباه نداریم؛ شما نمی‌توانید با گزاره‌های اجتماعی شوخی کنید، چون آسیب‌های جدی می‌زند. متأسفانه به دلیل کوتاه بودن دوره‌های مدیریتی، افراد فرصت نمی‌کنند نظام مسائل را درست بشناسند و جسارت مواجهه با آن را هم نداشته باشند، مسائل شهر مثل مکعب روبیک است؛ هر وجهش را درست می‌کنید، چند وجه دیگر به هم می‌ریزد.

شهر مردم: در بحث عمرانی و در حوزه‌ی حمل‌ونقل و سایر بخش‌ها که امروز فعالیت قابل توجهی می‌شود، آیا از نظرات حوزه‌ی فرهنگی که شما مسئول آن هستید هم استفاده می‌کنند و نظر شما را در آن زمینه می‌پرسند؟

چوبینی: این قصه ریشه‌هایی دارد و متأسفانه در گذشته بسیار کمرنگ بوده است. الان یک مقداری فضا بهتر شده و بله، ما در بعضی جلسات و بعضی پروژه‌ها حضور داریم. وقتی قرار است اولویت‌ها و سیاست‌ها تعیین شود، این اتفاق می‌افتد. به‌عنوان مثال، در همین دوره طرحی نوشته شده است به نام «طرح احیای محلات» با محوریت مسجد به‌عنوان یک فضای سوم و کانون تصمیم‌سازی محله. بعضی‌ها این را اشتباه می‌گیرند و فکر می‌کنند قرار است به کالبد مسجد پرداخته شود، در حالی که این‌طور نیست. مسجد قرار است کانون تصمیم‌سازی باشد؛ جایی که مردم در آن حضور دارند و مسائلشان را مطرح می‌کنند. من یک‌بار پیاده‌روی خانوادگی در بوستان جنت برگزار کردم. بعد از پایان برنامه، خانواده‌هایی که شرکت کرده بودند به من گفتند: ما منزل‌مان سمت جنوب ضلع جنوبی باغ جنت است و بین ما و این باغ، حدود صد متر فاصله و یک خیابان چهاربانده وجود دارد، اما حتی یک پل عابر پیاده نداریم. به آن‌ها گفتم: این طرح احیای محلات یعنی همین. برای این طرح بودجه‌ی بسیار خوبی در نظر گرفته شد و پل هوایی آنجا اجرا می شود. طرح احیای محلات از پایین به بالاست؛ خواسته‌ها و نیازسنجی‌ها از پایین به بالا صورت می‌گیرد و سپس به آن پرداخته می‌شود. ما به‌شدت نیاز داریم در شهر، محیطی فراهم کنیم که مردم بتوانند در کنار همدیگر، اصطکاک اجتماعی و فرهنگی داشته باشند، فرهنگ چیزی نیست که صرفاً آموزش داده شود؛ فرهنگ ساخته می‌شود و به مرور زمان در کنار هم زندگی کردن مردم شکل می‌گیرد.

شهر مردم: برویم سراغ فصل تابستان چندی قبل در صحن علنی شورا پوستر طرحی را رونمایی کردید با عنوان «تابستان شیرازی»، در خصوص این طرح، بفرمایید برای مردم چه برنامه‌ای دیده‌اید؟

چوبینی: طرح تابستان شیرازی چند موضوع را دنبال می‌کند و در واقع پنج زیرمحور دارد. یکی از آن‌ها رویکرد جدیدی است که در فرهنگسراها دنبال می‌شود؛ برنامه‌های متنوعی در حوزه‌ی تورهای شیرازگردی، خرده‌رویدادها، رویدادهای ورزشی و دوره‌های آموزشی، همچنین یک طرح آموزشی در 6 رشته ورزشی داریم که به‌ویژه برای مناطق کم‌برخوردار، به‌صورت رایگان برگزار می‌شود تا کودکان و نوجوانان بتوانند در این دوره‌ها شرکت کنند، آموزش ببینند و از طرفی در رویدادها و برنامه‌های متنوعی که در حوزه‌ی شیرازشناسی و تورهای شیرازگردی پیش‌بینی شده است، حضور داشته باشند. پیاده‌روی‌های خانوادگی متنوع و یک جشنواره‌ی ورزش محلات در رشته‌های مختلف، هم برای دختران و هم برای پسران دیده شده است؛ بخشی از این برنامه‌ها برای خانواده‌ها هم هست. تقریباً به‌جز کلاس‌های آموزشی که پایین‌ترین هزینه را دارند، سایر رویدادها رایگان هستند، تورهای شیرازگردی ما با کمترین هزینه برگزار می‌شود و همه‌ی اقشار جامعه می‌توانند از آن استفاده کنند، یکی از رویکردهای ما در این دوره، افزایش سرانه‌ی مصرف فرهنگی و هنری شهروندان است. ما معتقدیم شهروندی که سالی یک تئاتر می‌بیند، دو بار سینما می‌رود، در کتابخانه‌ها حضور پیدا می‌کند و در رویدادهای مختلف شرکت می‌کند، اساساً نمی‌تواند از یک سطح مشخصی از کنشگری فرهنگی پایین‌تر بیاید. سرعت زندگی در کلان‌شهرها آن‌قدر بالاست که افراد کمتر فرصت پیدا می‌کنند ترمز دستی ذهن را بکشند و به این موضوعات بپردازند.

شهر مردم: با توجه به تعدد و تنوع دستگاه‌های فرهنگی و گاه موازی‌کاری، این مسئله تا چه حد بر توسعه‌ی فرهنگی اثرگذار است و آیا نیازمند یک مدیریت واحد فرهنگی، دست‌کم برای جلوگیری از موازی‌کاری‌ها نیستیم؟

چوبینی: واقعیت این است که حوزه‌ی فرهنگ، با وجود دنیای امروز و تکنولوژی، حوزه‌ای است که شما در معرض آماج اتفاقات فرهنگی قرار دارید، چیزی شبیه فعالیت رسانه‌ای که یک زمانی می‌توانستید خیلی از موضوعات را مدیریت کنید، اما امروز هیچ دیواری وجود ندارد، ما نهادهای رسمی و غیررسمی داریم. یک مرکز پایش داریم که در حوزه‌ی زیست‌بوم فرهنگی شیراز کار مطالعاتی می‌کند و نظام مسائل شهر را به‌صورت بومی استخراج کرده است. آمار ما می‌گوید کل ساختار رسمی فرهنگی شهر شاید بیشتر از 10 درصد نتوانند در حوزه فرهنگی اثرگذاری داشته باشند و این یعنی زیست فرهنگی مردم در محیط‌های غیررسمی شکل می‌گیرد و این غیررسمی بودن الزاماً به معنای منفی نیست، درباره‌ی دستگاه‌ها، واقعیت این است که در جاهایی همپوشانی مأموریت داریم. این همپوشانی یک جاهایی خوب است و یک جاهایی موجب هدررفت منابع می‌شود و کمک می‌کند کسانی بخواهند از مسئولیت شانه خالی کنند، اما من خیلی هم اعتقادی به موازی‌کاری ندارم؛ معتقدم هرکس در حوزه‌ی خودش کار می‌کند و اتفاقات خوبی هم رقم می‌خورد. مثلاً در حوزه‌ی ورزش، رویکرد ما نشاط اجتماعی است و اصلاً توجهی به ورزش حرفه‌ای نداریم، می‌رویم به سمت ورزش‌های همگانی، ایستگاه‌های صبحگاهی در پارک‌ها و پیاده‌روی خانوادگی، ما در برگزاری پیاده‌روی پیشرو هستیم و تقریباً سالی ۳۰ پیاده‌روی برگزار می‌کنیم و در پیاده‌روی بزرگ هم رکورددار کشوری هستیم. 6 ورزشگاه خانوادگی در حال ساخت است که فضا برای آقایان، خانم‌ها و کودکان دارد و بسیاری پروژه‌های دیگر که در دست انجام است.

شهر مردم: در حال حاضر سرانه‌ی مشخصی برای حوزه‌ی فرهنگی وجود دارد و میزان بودجه‌ی این حوزه چقدر است؟

چوبینی: با توجه به زیرساخت‌هایی که در سطح شهر وجود دارد، از بخش خصوصی و دستگاه‌های مختلف مثل اداره ورزش و جوانان، آموزش‌وپرورش و شهرداری، من آمار تجمیعی دقیق ندارم، ما متناسب با زیرساخت‌های خودمان و کمبودهایی که با نیازسنجی محلات به دست آمده است، الان 10 سالن ورزشی در حال ساخت داریم و فکر می‌کنیم بخشی از این نیاز را پوشش می‌دهیم، در حوزه‌ی کتابخانه‌های عمومی، با رویکرد جدید نسل جدید کتابخانه‌ها و همکاری با نهاد کتابخانه‌ها، بیش از 40 درصد سرانه‌ی کتابخانه‌های عمومی شیراز در همین دوره رشد داشته است، ما در سه نقطه‌ی مهم شهر، سه فرهنگسرای بزرگ‌مقیاس را به کتابخانه‌های عمومی به‌روز و مدرن تبدیل کردیم، کتابخانه‌ی «فرشتگان میناب» در خیابان فال اسیری، با یک‌هزار و 700 متر زیربنا در چهار طبقه، یکی از کتابخانه‌های باارزش این دوره است که با رویکرد هوشمندسازی و هوش مصنوعی ساخته شده و به زودی رونمایی می شود.

شهر مردم: یکی از مشکلات ما در این شهر، آسیب‌های اجتماعی مثل حضور متکدیان، معتادان و پدیده‌هایی چون وندالیسم است که گاه به تأسیسات شهری هم آسیب می‌زنند؛ در زمینه‌ی پیشگیری از این آسیب‌ها چه کرده‌اید؟ شهرداری در بحث فرهنگ شهروندی چه اقداماتی انجام داده است؟

چوبینی: ما معتقدیم با موضوعات اجتماعی اصلاً نمی‌شود سطحی برخورد کرد و باید کاملاً علمی برخورد کرد، اگر ایده‌ی درستی برای حل مسئله نداریم، بهتر است ورود نکنیم؛ چون گاهی نتیجه‌ی عکس می‌دهد. در بحث اعتیاد، به سمن‌هایی که در حوزه‌ی ترک اعتیاد کار می‌کنند کمک می‌کنیم، بستر فراهم می‌کنیم و برنامه‌های متنوعی برایشان می‌گذاریم. خیلی از این سمن‌ها خودشان آلوده این قصه بوده‌اند و امروز روی آورده‌اند به اینکه کمک کنند. در بحث آموزش خانواده، سلسله نشست‌های آموزش خانواده داریم و در مراکز مشاوره‌مان در طرح احیای محلات، مشاوره‌ی روان‌شناسی در مساجد ارائه می‌شود. همچنین پایگاه سیار سلامت اجتماعی با 6 اتوبوس و روان‌شناس و مربی برای کودکان و بانوان، به ۱۵ محله‌ی بسیار کم‌برخوردار می‌رود. نگاه ما این است که بتوانیم روی خانواده و انسجام خانواده کار کنیم، چرا که بخش زیادی از معضلات اجتماعی ریشه در خانواده‌های غیرمنسجم دارد. خیلی از بزه‌ها وقتی برمی‌گردیم، ریشه‌اش در خانواده‌های از هم‌پاشیده و شکاف‌های بین‌نسلی است. در موضوعات اجتماعی، هم‌افزایی ما با دستگاه‌هایی مثل علوم پزشکی، بهزیستی و معاونت پیشگیری قضایی بیشتر است، چون این حوزه، حوزه‌ی نمایش نیست و کارهای عمیق و بلندمدت می‌طلبد.

شهر مردم: یکی از مباحثی که کوتاه به آن اشاره کردید، بحث مهاجرپذیری است. امروز شاهدیم در بعضی نقاط شهر، خرده‌فرهنگ‌های مهاجران دارند فرهنگ اصیل شیراز را استحاله می‌کنند، به‌ویژه در حاشیه‌ی شهر جایی مثل قره‌باغ که وسعتی به اندازه‌ی خود شیراز دارد و معضلات آنجا به شهر سرازیر می‌شود و در خارج از محدوده‌ی جغرافیایی شهر است آیا فعالیتی در حوزه‌ی فرهنگ‌سازی داشته‌اید؟

چوبینی: مهاجرپذیری و حاشیه‌نشینی دو موضوع متفاوت‌اند. مهاجرپذیر بودن شیراز جزو مزیت‌های آن است و من کاملاً روی این موضوع تأکید دارم، اما در موضوعاتی مثل قره‌باغ و حریم شهر، باید به‌شدت علمی برخورد کرد. نگرانی شخصی من این است که گاهی نگاه پوپولیستی در سطح کلان استان پیش می‌آید که «چه اشکالی دارد، محرومیت وجود دارد»، باید توجه کرد که محرومیت الزاماً مالی و اقتصادی نیست. در این دوره، آیین‌نامه‌ی پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی را برای پروژه‌های عمرانی دیده‌ایم و پنج پروژه را به‌صورت پایلوت شروع کرده‌ایم که یکی از آن‌ها ورودی شمال‌غرب شیراز بوده است. وقتی قرار است مجموعه‌ای در حریم بیاید، باید کار مطالعاتی جدی روی آن انجام شود. شهر شبکه‌ای از سلول‌های به‌هم‌پیوسته است و هر تصمیم سلیقه‌ای می‌تواند مثل سلول سرطانی کل شهر را تحت تأثیر قرار دهد. امیدوارم متولیان این موضوع خیلی جدی به آن بپردازند.

شهر مردم: بودجه‌ی امسال شهرداری حدود ۵۱ هزار میلیارد تومان است و نزدیک ۸۰ درصد آن عمرانی است، حوزه‌ی فرهنگی چه سهمی در این بودجه دارد و آیا کافی است؟

چوبینی: بودجه‌ی فرهنگی در دل بودجه‌ی عمرانی توزیع می‌شود و عدد و رقم خوبی است. اما آمار تجمیعی دقیق از کل زیرساخت‌های فرهنگی شهر ندارم. ما متناسب با زیرساخت‌های خودمان و کمبودهایی که با نیازسنجی محلات به دست آمده است، ۱۰سالن ورزشی در حال ساخت داریم. در حوزه‌ی کتابخانه‌های عمومی، با رویکرد جدید و همکاری با نهاد کتابخانه‌ها، بیش از ۴۰ درصد سرانه رشد داشته است و سه فرهنگسرا را به کتابخانه‌های مدرن تبدیل کرده‌ایم که استقبال بی‌نظیری داشته است. طبیعتاً این بودجه با نیازهای شهر فاصله دارد، اما باید بتوانیم جذبش بکنیم و فرصت اجرایی شدنش در یک سال وجود داشته باشد.

شهر مردم: از مدتی قبل با توجه به گستره و اهمیت حوزه فرهنگی شهر، بحث ارتقای سازمان فرهنگی،اجتماعی و ورزشی به معاونت و ایجاد سازمان‌های زیرمجموعه مطرح شد. آیا این کار امکان‌پذیر است و شهرداری به دنبال آن هست؟

چوبینی: حوزه‌ی فرهنگی کوچک‌ترین فرزند شهرداری است و قدمتی بیشتر از دو دهه ندارد. شهرداری از روزی که ایجاد شده، اولین وظیفه‌اش نظافت شهر بوده، اما حوزه‌ی فرهنگی واقعاً نوپاست. خیلی‌ها هنوز هم کار فرهنگی را وظیفه‌ی شهرداری نمی‌دانند، که من این را نگاه عقیم می‌دانم. در سطح وزارت کشور، نگاه به کوچک‌سازی دولت‌هاست، نه توسعه‌ی ساختار. اما من معتقدم حداقل در پنج کلان‌شهر از جمله کلان شهر شیراز که روی فرهنگ کشور تأثیر جدی دارند جا دارد این نگاه اصلاح شود، ما در همین دوره، مرکز پایش زیست‌بوم فرهنگی، مرکز توسعه و ترویج فرهنگ شهروندی، دو موزه‌ی تعاملی بلدیه و موزه‌ی انقلاب و دانشنامه‌ی 15 جلدی شیراز را راه‌اندازی کرده‌ایم. همچنین جشنواره‌های ملی ادبیات کودک، جایزه‌ی ملی قطب‌الدین و جشنواره‌ی شهروندرسانه را شروع کردیم. در شهروندرسانه، به رسانه‌های برتر که به معضلات شهری پرداخته بودند جایزه دادیم، نه لزوماً کسانی که از ما تعریف کرده بودند. مثلاً یکی از برگزیدگان موضوعش مسائل دروازه کازرون و معضلات دستفروش‌ها بود که در همین دوره به آن پرداخته شد.

شهر مردم: حوزه‌ی فرهنگی تاکنون چه اقداماتی توانسته انجام دهد که در باز کردن گره‌هایی مثل احیای بافت تاریخی یا جلوگیری از تخریب باغات اثرگذار باشد؟

چوبینی: در مورد باغات شیراز و بافت تاریخی، معضلات پیچیده‌ای داریم که نیاز به جسارت در برخورد دارد. مسائل مثل مکعب روبیک هستند که حل‌شان آسان نیست؛ مدیریت خوب یعنی سرعت حل مسئله از زایش آن بیشتر باشد. ما در چهار سال نمی‌توانیم تمام صد مسائل شهر را حل کنیم؛ اما باید اولویت‌بندی کنیم. مدیریت موفق یعنی قطعا بیشتر از یک دوره استمرار داشته باشد.

در باغات همه مالک خصوصی دارند و ایده‌ی تملک گروهی توسط شهرداری، ایده‌ی بی‌نقصی نیست. یک باغدار می‌گوید من باغ دارم، نه اجازه دارم توش کاری بکنم، نه اجازه دارم دیوار بکشم؛ باید برایش طرح اقتصادی پیاده کرد. مدیریت خوب یعنی سرعت حل مسئله از زایش مسئله بیشتر باشد. در چهار سال نمی‌شود همه‌ی مسائل را حل کرد.

در بافت تاریخی هم همین‌طور است. امروز خیلی از این خانه‌هایی که دارد روی سر مردم خراب می‌شود، خانه‌های تاریخی هستند، البته بافت تاریخی چون در سطح ملی بالاخره طرح جامع دارد،حداقل چشم‌اندازش معلوم است، و نسخه آن تا حدود زیادی مشخص است؛ در باغات این اتفاق نیفتاده است، اما باز هم در عمل نیاز به اقدام جدی دارد.

شهر مردم: ظرفیت انتقادپذیری شما تا کجاست؟

چوبینی: در حوزه انتقاد پذیری من نقد را پذیرفته‌ام و حتی باشگاه طنز شهروندی و جشنواره‌ی شهروندرسانه را برای همین راه‌اندازی کردم تا رسانه‌ها اولویت‌ها را جابه‌جا کنند، نه اینکه تخریب کنند. بسیاری از مسائل هرگز صددرصد حل نمی‌شوند و باید عالمانه با آنها برخورد کرد.

شهر مردم: الان حوزه‌ی فرهنگی مدیریت شهری در کجای ماجرا قرار دارد؟

چوبینی: من معتقدم باید ببینیم کجا بودیم و چه تحویل گرفتیم. مسائل قبل از ما و مسائل مبتلا به امروز را باید تفکیک کرد. مثلاً 10 سال پیش چالش پوشش را به این شدت در جامعه نداشتیم. شهرداری متولی مستقیم نیست، اما نباید بی‌تفاوت باشد. در موضوع جوانی جمعیت نیز، تا بستر اجتماعی فراهم نشود، طرح‌هایی مثل وام و قرعه‌کشی مشکل را حل نمی‌کند. قبل از انقلاب طرح «فرزند کمتر، زندگی بهتر» جواب داد چون طبقه‌ی متوسط شهری در حال فربه شدن بود و پذیرش داشت. امروز قصه پیچیده است و باید چندوجهی به آن پرداخت. معجزه‌ی این عصر، امیدواری است و نباید ناامیدانه برخورد کرد.

شهر مردم: کلام آخر شما با مردم در حوزه‌ی فرهنگی؟

چوبینی: بزرگ‌ترین سرمایه‌ی شیراز، مردمش هستند. مردم شیراز، مردم فرهیخته، فرهنگ‌دوست و هنردوستی که واقعاً لنگه‌شان را کم داریم. هر جا می‌رویم از شیراز خوب می‌گویند به خاطر مردمش، نه فقط به خاطر مشاهیر و آب‌وهوا. ما نیاز به همراهی و مشارکت شما داریم. از خانه بیرون بیایید، در فضای سوم حضور پیدا کنید، در رویدادهای جمعی شرکت کنید. فراغت فعال و بیرون زدن از خانه به زیست بهتر و ارتقای فرهنگ کمک می‌کند. نقد، همراهی و تشویق شما به ما کمک می‌کند اولویت‌ها را بهتر بشناسیم. شیراز عروس شهرهای ایران است و با هم می‌توانیم آن را بهتر از این بسازیم.

معاون شهردار و رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز در ادامه مصاحبه پس از بازدید از بخش‌های مختلف این رسانه با تقدیر از فعالیت‌های رسانه «شهر مردم» از آن به عنوان خلاق ترین روزنامه شهر یاد که کرد که صفحات آن ارزش ورق زدن را دارد. یک عکس یادگاری با اهالی تحریریه رسانه شهر مردم پایان‌بخش مصاحبه و بازدید محمد علی چوبینی از رسانه «شهر مردم» بود.

خوانندگان گرامی، گزارش کامل تصویری این مصاحبه را می‌توانید از طریق کانال‌ها و پلتفرم‌های رسانه شهر مردم در پایگاه خبری، اینستاگرام و آپارات این رسانه دنبال کنید.