به گزارش شهر مردم به نقل از ایسنا، در گرمای سوزان منطقه «هامبل» در تگزاس و در حومه هیوستون، دو کارگر مشغول هموار کردن محوطه‌ای با غلتک‌های سنگین بودند. این فضا برای نگهداری تجهیزات نفتی کارکرده و حراج‌شده آمریکایی آماده می‌شود.

قرار است این تجهیزات به ونزوئلا ارسال شوند. هدف از این اقدام، کمک به احیای صنعت نفت این کشور است.

نیاز ونزوئلا به تجهیزات نفتی

طبق اعلام شرکت دولتی نفت ونزوئلا (PDVSA)، این کشور به دکل، پمپ، ایستگاه شیرآلات، تجهیزات جوشکاری و ابزارهای دیگر نیاز دارد.

این تجهیزات در سطوح مختلفی از فرسودگی قرار دارند. شرکت‌ها آنها را از ایالت‌هایی مانند تگزاس، اوکلاهما، کلرادو و مناطق دیگر جمع‌آوری می‌کنند. سپس تجهیزات به بنادر آمریکا منتقل می‌شوند.

جسی کول، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری «اسکای دراپ کپیتال»، در این زمینه گفت: «گاهی اوقات به اقلامی بسیار ارزشمند و عالی برمی‌خورید و گاهی هم با آشغال تمام‌عیار مواجه می‌شوید.»

این شرکت در زمینه تأمین تجهیزات برای عملیات نفتی ونزوئلا فعالیت می‌کند.

ارسال تجهیزات به بنادر نفتی ونزوئلا

شرکت واسطه حمل‌ونقل «گوانتا اکسپرس» مدیریت محوطه هامبل را بر عهده دارد. این شرکت تجهیزات را از سراسر آمریکا جمع‌آوری می‌کند.

سپس کالاها با کشتی‌های باری به بنادر «گوانتا» و «ماراکایبو» ارسال می‌شوند. این دو بندر از مهم‌ترین مبادی ورود تجهیزات صنعت نفت ونزوئلا هستند.

بر اساس عکس‌هایی که خبرگزاری رویترز مشاهده کرده است، کانتینرهای ارسالی «گوانتا اکسپرس» هفته گذشته به ماراکایبو رسیدند. این کانتینرها حامل دکل‌های تعمیر و نگهداری چاه (workover rigs) بودند و در این بندر تخلیه شدند.

افزایش نیاز به تجهیزات در میادین نفتی

مدیران اجرایی شرکت‌هایی مانند «شورون»، «اس‌ال‌بی» و «فورمنترا پارتنرز» انتظار دارند ظرفیت تولید نفت ونزوئلا افزایش یابد.

این افزایش تولید باید در میادین نفتی دشوار و چالش‌برانگیز انجام شود. دریاچه ماراکایبو و منطقه نفت‌خیز «اورینوکو بِلت» از جمله این مناطق هستند.

افزایش تولید در این میادین به تجهیزات قدرتمندتری نیاز دارد. به همین دلیل، انتظار می‌رود خرید تجهیزات نفتی در ماه‌های آینده افزایش پیدا کند.

به گفته یک منبع ترمینال، محموله‌های انرژی دیگری نیز قرار است در بندر گوارانائو در ساحل غربی بارگیری شوند.

تحلیلگران همچنین پیش‌بینی می‌کنند تقاضا برای دکل‌های کوچک‌تر تعمیر و نگهداری چاه بالا بماند. سرمایه‌گذارانی که به دنبال احیای چاه‌ها در میادین توسعه‌یافته هستند، عامل اصلی این تقاضا خواهند بود.

تولید نفت ونزوئلا در اواخر دهه ۱۹۹۰ به بیش از ۳ میلیون بشکه در روز رسید. این رقم اکنون، پس از دهه‌ها کمبود سرمایه‌گذاری، فساد و تحریم‌های خارجی، به حدود ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز رسیده است.

نگرانی درباره وضعیت تجهیزات دست‌دوم

یکی از نگرانی‌های صنعت نفت ونزوئلا، قابلیت اطمینان تجهیزات دست‌دوم و حراج‌شده است. تجهیزات حراجی اغلب هزاران ساعت کار کرده‌اند و بدون ضمانت فروخته می‌شوند.

به گفته منابع آگاه، وزارت خزانه‌داری آمریکا بخش عمده‌ای از تحریم‌های ونزوئلا را کاهش داده است. این اقدام راه را برای صدور بیمه‌نامه تجهیزات توسط شرکت‌های بیمه آمریکایی هموار کرده است.

با این حال، بسیاری از شرکت‌های بیمه همچنان برای ورود به این حوزه تمایل ندارند.

دیوید پنیا، مدیر بخش انرژی و نیرو در آمریکای لاتین در شرکت کارگزاری بیمه جهانی «مارش» (Marsh)، گفت: «مسئله اصلی برای شرکت‌های بیمه، معمولا فقدان سوابق قابل‌راستی‌آزمایی در زمینه تعمیر و نگهداری و بازرسی است.»

او افزود شرکت‌های بیمه ممکن است بدون انجام بازرسی‌های مستقل، تمایل کمتری به ارائه پوشش بیمه‌ای داشته باشند. آنها همچنین ممکن است شرایط سخت‌گیرانه‌تری برای ارائه این پوشش تعیین کنند.

فروش تجهیزات بدون ضمانت

بر اساس گزارش رویترز، سیاست‌های شرکت «ریچی برادرز» نشان می‌دهد که این شرکت هیچ‌گونه ضمانتی ارائه نمی‌کند.

در آگهی فروش یک دستگاه کشنده این شرکت نیز تأکید شده بود که هیچ تضمینی برای آن وجود ندارد.

سخنگوی شرکت ریچی برادرز اعلام کرد این شرکت «حراج‌های عمومی و جهانی بدون قیمت پایه» برگزار می‌کند. در این حراج‌ها، تجهیزات به بالاترین پیشنهاد قیمت فروخته می‌شوند.