برپایی کلاسهای درس؛ در پارکینگ ساختمان ها، مساجد ، پارک و باغها ، خانه ها و مغازه ها
گزارش ویژه از برگزاری کلاسهای درس دانشآموزان یک مدرسه ابتدایی در پارکینگ، باغ، پارک، مسجد و منزل معلم به مناسبت اجرای پویش «قرار آموزشی» در فارس
جلالالدین عرفانی – شهر مردم
در روزهایی که شرایط جنگی و تعطیلیهای ناگهانی مدارس، روند آموزش بخش قابل توجهی از دانشآموزان را مختل کرده است، معلمان فارس با ابتکاری کمنظیر پویشی را با عنوان «قرار آموزشی»راهاندازی کردهاند؛ پویشی که بر اساس آن معلمان متعهد شدهاند که حتی اگر امکان حضور در ساختمان مدرسه فراهم نباشد، آموزش حضوری را در هر مکانی که امکانپذیر باشد، از پارک و باغ گرفته تا مساجد، پارکینگ منازل، مغازهها یا حتی خانه معلمان، ادامه دهند؛ البته این آموزشهای حضوری در راستای رفع اشکالات دانشآموزان و با تعداد محدود برگزار میشود و بهویژه برای دانشآموزانی که در آموزش مجازی با دشواریهای جدی روبهرو شدهاند، امید تازهای ایجاد کرده و با استقبال گسترده خانوادهها و دانشآموزان همراه شده است.
در همین راستا، خبرنگاران «شهر مردم» به یکی از مدارس فعال در این پویش سر زدند تا از نزدیک این روند را بررسی کنند؛ مدرسهای که کلاسهایش را بسته به شرایط، در مکانهایی چون پارکینگ، باغ، مسجد، خانه معلم و حتی فضاهای سبز عمومی برگزار کرده است.
کلاس در پارکینگ؛ آغاز گفتوگو با مدیر مدرسه
مدیر مدرسه خاکره در حاشیه برگزاری یکی از کلاسهای «قرار آموزشی» که در پارکینگ یک ساختمان مسکونی برپا شده بود، در گفتوگو با خبرنگار ما درباره چرایی ورود این مدرسه به این پویش و به طور کل علت اجرای این پویش گفت: با توجه به شرایط جنگی و غیبت ناخواسته دانشآموزان، یک پویش کشوری راه افتاد تا معلمها بتوانند، دانشآموزان را در هر مکانی غیر از مدرسه دور هم جمع کنند و آموزش مؤثرتر و کیفیتری ارائه بدهند، مخصوصاً برای بچههایی که در آموزش مجازی با چالشهای جدی روبرو بودند.
صدیقه نیکبخت در پاسخ به این پرسش که هدف اصلی از برگزاری کلاسها در چنین فضاهایی چیست؟ اظهار کرد: علت آن است که دانشآموزان در کنار هم قرار میگیرند، نهفقط درس میخوانند بلکه مهارتهای اجتماعی، پرورشی و حتی بهداشتی را از یکدیگر میآموزند و این موحب ارتقیا فردی آنها نیز می شود، چرا که هدف ما تنها آموزش مباحث درسی نیست، بلکه کلاسهای درس خود مانند یک زندگی اجتماعی کوچکتر هستند و این حضور در کنار هم موجب شکلگیری شخصیت اجتماعی آنها هم میشود.
وی درباره علت برقراری کلاس درس در این محل نیز پاسخ داد: در این خصوص با توجه به اینکه ما همکارانی داشتیم که فضایی در پارکینگ یا درون خانهشان فراهم بود، آنها برای همکاری در اجرای این پویش اعلام همکاری کردند تا دانشآموزان در این فضا گرد هم آیند تا هم درس خود را بهتر بخوانند، هم بازی کنند و هم تعامل اجتماعی داشته باشند.
مدیر مدرسه خاکره در خصوص بازخورد خانوادهها و دانش آموزان از این کلاسها بیان کرد: در ابتدای فعالیت کلاسها والدین نگران بودند و فکر میکردند شاید امنیت کافی وجود نداشته باشد، اما وقتی دیدند بچهها با اشتیاق در کلاسها شرکت میکنند و انرژیشان تخلیه میشود و با روحیه بهتر به خانه برمیگردند، استقبال فوقالعادهای داشتند، برای نمونه در همین کلاسی که شما حضور دارید در حالی که تعداد دانشآموزان این کلاس ۳۸ نفر است، ۳۷ نفر از دانشآموز در آن حاضر شدهاند.
نیکبخت افزود: ما در مجموع ۱۸ کلاس در پایههای اول تا سوم داریم که از این تعداد۱۲ کلاس در مکانهایی مانند باغ، مسجد، پارکینگ، پارک و منزل معلم برگزار میشود.
تبدیل پارکینگ منزل خانم معلم به کلاس درس
در ادامه، پای صحبت معلمی نشستیم که پارکینگ منزل شخصی خود را به کلاس درس تبدیل کرده بود، شایسته محمدی معلم پایه دوم، درباره انگیزه خود از انجام این کار گفت: به دلیل علاقهای که به شغلم و بچهها دارم، دوست داشتم فضایی فراهم کنم که آموزش قطع نشود و با همکاری مدیر و معاونان مدرسه، امکانات لازم را فراهم کردیم و من هم این کار را با جان و دل انجام دادم.
وی درباره تفاوت میان آموزش حضوری و مجازی اظهار کرد: قطعاً در آموزش حضوری هم سرعت پیشرفت بچهها بیشتر است و هم یادگیریشان عمیقتر؛ اینجا که کنار هم هستند، انگیزه بیشتری دارند برای خواندن درس و انجام تکالیف.
پارکینگ تا باغ، کلاس درس میان شکوفههای اردیبهشت
در ادامه سری هم زدیم به یک کلاس دیگر از همین مدرسه که در دل یک باغ زیبا در اردیبهشت شیراز برگزار میشد؛ فضایی متفاوت و سرشار از آرامش که چندین دانشآموز مشغول یادگیری بودند.
سمیه قاسمی، معلم پایه سوم که این کلاس را اداره میکرد، درباره تأثیر آموزش در محیط باغ به خبرنگار ما گفت: این تعامل چهرهبهچهره ارتباط بین من و بچهها را صمیمانهتر میکند و دقتشان بیشتر میشود، حتی اگر فردا دوباره آموزش مجازی ادامه پیدا کند، چون این ارتباط رودررو شکل گرفته است، همکاریشان در فضای آنلاین بسیار بهتر خواهد شد.
وی افزود: خوشحالم که والدین هم همکاری کردند و این بستر فراهم شد؛ درست است که همه زحمت کشیدند، اما نتیجه واقعاً ارزشش را دارد و بچهها خیلی خوب پیش میروند و امروز یکی از بهترین جلسات آموزش را داشتیم.
اما در ادامه با چند تن از والدین دانش آموزان هم به گفتوگو نشستیم تا نظر آنها را نیز در خصوص این کلاسها جویا شویم؛ یکی از والدین در این ارتباط گفت: قطعا یادگیری بچهها وقتی کنار هم هستند، خیلی بهتر است، کلاسهای مجازی، هرجور هم برگزار شوند، جای حضور کنار معلم و همکلاسیها را نمیگیرد.
یکی دیگر از والدین هم افزود: واقعا خوشحالیم که چنین فضایی برای بچهها آماده شده است و در نهایت آرامش، کنار معلمشان درس میخوانند، از برگزارکنندگان پویش تشکر ویژه دارم.
اما شاید نکته جالب توجه در این کلاسها روحیه خوب دانشآموزان و استقبال دو چندان آنها از برگزاری کلاسهای حضوری بود.
پارسا یکی از دانشآموزان این کلاس نیز در گفتوگو با خبرنگار ما گفت: من کلاس دوم پنجِ مدرسه خاکره یک هستم و امروز اینجا ریاضی یاد گرفتیم و خیلی بهتر از مجازی توانستم درسم را یاد بگیرم.
دانشآموز دیگری هم بیان کرد: آموزش در کلاس را خیلی بیشتر دوست دارم تا مجازی، وقتی در مدرسه کنار دوستهای دیگرم هستم راحتتر درس میخوانیم و درسمان هم بیشتر میخوانیم.
یکی دیگر از دانشآموزان پایه دوم نیز اظهار کرد: ما در آموزش مجازی بعضی وقتها درسها را خوب نمیفهمیدیم، چون معلم کنارمان نبود؛ اینجا وقتی معلم سر کلاس است اگر چیزی را متوجه نشویم همان لحظه میتوانیم سؤال بپرسیم و بهتر یاد میگیریم.
دانشآموز دیگری از پایه سوم هم افزود: ما دلمان برای مدرسه خیلی تنگ شده بود، وقتی کنار دوستانمان هستیم، هم درس میخوانیم، هم با هم صحبت میکنیم و حالمان بهتر است، اینجا دوستانمان را میبینیم و با هم بازی میکنیم و بعد هم بهتر درس میخوانیم.
یک از دانشآموزان پایه دوم هم گفت: ما دوست داریم مدرسه باز شود، چون مدرسه جای بهتری برای درس خواندن است، اینجا هم خیلی خوب است که کنار هم جمع شدهایم و درس میخوانیم.
معلمانی که در این طرح مشارکت داشتند، با تبدیل پارکینگ و باغ و مسجد و حتی خانههایشان به کلاس درس، نشان دادند که آموزش تنها به چهاردیواری مدرسه خلاصه نمیشود؛ بلکه این عشق و مسئولیتپذیری است که ادامه دهنده راه است.
پویش «قرار آموزشی» نشان داد که نهتنها میتواند خلأ آموزش مجازی را جبران کند، بلکه پیوند میان معلم، دانشآموز و خانواده را نیز به شکلی تازه و عمیقتر شکل داد؛ تجربهای که شاید سالها بعد به یک خاطره مشترک برای دانشآموزان این نسل بدل شود.

