خشت‌به‌خشت این کاخ فروریخته را باید از نو بنا کرد

سیزدهم خردادماه ۱۳۹۷، روزی که برانکو ایوانکوویچ برای آخرین بار روی نیمکت پرهوادارترین باشگاه آسیا نشست، هنوز از ذهن علاقه‌مندان پرسپولیس پاک نشده است: «تیمی خواهم ساخت که تا سال‌ها پس از رفتن من، همچنان قدرت اول فوتبال ایران باشد و باز هم بتواند به فینال آسیا صعود کند.»

برانکو هرگز دروغ نگفت.

مسعود محجوبی – شهر مردم

پرسپولیس، در خانه و در یک تورنمنت سه‌جانبه‌ی زوری، مقابل حریفی شکست خورد که تاکنون نه‌تنها مغلوبش نشده بود، بلکه حتی گلی هم از این تیم دریافت نکرده بود.

جمعه‌ای که گذشت، پرسپولیسِ بی‌رمقی را دیدیم که هیچ شباهتی به میراثی که برانکو از خود به یادگار گذاشته بود، نداشت؛ حتی شبیه تیم‌های گل‌محمدی هم نبود.

یک تیم سردرگم، بدون برنامه و با اشتباهات فراوان از خط دروازه تا نوک حمله.

بهانه‌ی عدم برخورداری پرسپولیس از ظرفیت بازیکنان ملی‌پوش هم اصلاً بهانه‌ی خوبی نیست؛ چراکه چادرملو هم با وضعیتی مشابه و چه‌بسا سخت‌تر از سرخ‌پوشان دست‌وپنج نرم می‌کرد.

در این فصل از رقابت‌های لیگ برتر باشگاه‌های کشور، یکی از تیم‌هایی که شاکله‌ی اصلی‌اش بر روی بازیکنان خارجی بنا شده بود، چادرملوی اردکان بود. علاوه بر آن، غیبت مهره‌ی مؤثری مثل هادی حبیبی‌نژاد به واسطه‌ی حضور در تیم ملی، موجب توازن قوا در هر دو تیم شده بود؛ اما آنچه تیم اخباری را در موضع ضعف قرار می‌داد، همانا بی‌اطلاعی از این تورنمنتِ من‌درآوردیِ فدراسیون فوتبال بود.

پرسپولیس که به واسطه‌ی نزدیکی به صاحبان قدرت از مدت‌ها پیش در جریان اتفاقات قرار گرفته بود، با فراخواندن بازیکنان و کادر فنی خود، اعم از داخلی و خارجی، دست‌کم بیست جلسه‌ی تمرین منظم را پشت سر گذاشته بود؛ اما نماینده‌ی یزد با فقط دو جلسه‌ی تمرین به تهران آمد تا علیرغم اعتراض به این بی‌عدالتی، بازی جوانمردانه را رعایت کرده باشد.

بازی با حملات پرسپولیس آغاز شد و حتی به گل برتری هم رسید، اما بازی سردرگم و از سرِ شکم‌سیریِ بازیکنان پرسپولیس، باعث کامبک اردکانی‌ها در تهران شد.

از مدت‌ها پیش، مدیرعامل جوان سرخ‌پوشان خود را به آب و آتش زد تا سهمیه‌ای در آسیا که البته به هیچ وجه استحقاقش را نداشت، به دست آورد، بهتر بود آقای حدادی ابتدا نگاهی به سرتاپای تیمش بیندازد تا به قول معروف «حساب کار دستش بیاید»؛ اما پافشاری عجیب او که با دلخوری عوامل چادرملو و گل‌گهر نیز همراه بود، نتیجه‌ای جز شکست برایش به ارمغان نیاورد.

پرسپولیسِ آشفته و ازهم‌گسیخته‌ی حمید درخشان را دستان معجزه‌گرِ برانکو از نو ساخت، باید دید ویرانیِ به‌جامانده از عملکرد درویش و تفکرات مربیانی چون گاریدو، هاشمیان و اوسمار را چه کسی دوباره احیا خواهد کرد.

شاید باز هم یک کروات پیام‌آور شادی برای هواداران پرسپولیس باشد.