رئیس کمیسیون فرهنگی، گردشگری شورای شهر هشدار داد؛

سپردن آینده طرح جامع شهر شیراز به یک شرکت از شهر دیگر، واگذاری طرح جامع زیباسازی به مجموعه‌ای غیربومی، واگذاری پارکینگ بین‌الحرمین و ده‌ها نمونه دیگر به شرکت‌های غیرشیرازی، آفت‌های خود را دارد و می‌تواند در بلندمدت بر هویت و منافع شهر اثر بگذارد

در فرآیند مناقصات و مزایده‌ها باید بازنگری جدی شود تا شرکت‌ها و متخصصان شیراز و فارس، سهم واقعی و منصفانه‌ای از پروژه‌های شهر داشته باشند  

جلال‌الدین عرفانی – شهر مردم

رئیس کمیسیون فرهنگی، گردشگری و سومین حرم اهل بیت (ع) شورای اسلامی شهر شیراز به عنوان تنها ناطق جلسه این هفته صحن علنی شورای شهر شیراز ضمن گرامی‌داشت شهادت امام محمد باقر (ع)، هفته امامت و ولایت از قربان تا غدیر، ایام معنوی اعتکاف و سوم خرداد، از سالروز آزادی خرمشهر به عنوان نماد شکست دشمن یاد کرد و این ایام را فرصتی برای بازخوانی وظایف و رسالت مدیریت شهری در قبال هویت دینی و ملی شهر شیراز توصیف کرد و گفت: این مناسبت‌ها نباید صرفاً در حد پیام‌های تبریک و تسلیت باقی بماند، بلکه لازم است در برنامه‌ریزی‌ها، سیاست‌های فرهنگی و تصمیمات شهری بازتاب عینی و ملموس پیدا کند.

محمدرضا هاجری در بخش نخست سخنان خود با انتقاد جدی از روند اجرای مصوبات فرهنگی شورا بیان کرد: با وجود مصوبه صریح کمیسیون فرهنگی و صحن شورای شهر شیراز مبنی بر صیانت و پاسداری از فرهنگ، زبان و ادب فارسی در مکاتبات شورا و شهرداری، جایگزینی واژه‌ها و عبارات فارسی به جای تعابیر بیگانه، تدوین دفترچه آموزشی برای مجموعه شورا و شهرداری و ارجاع این مصوبه به مرکز پژوهش‌های شورا برای پیگیری تخصصی، متأسفانه پس از گذشت حدود پنج سال، عملاً این مصوبه به نقطه قابل دفاعی نرسیده است.

وی اضافه کرد: همچنان در مکاتبات رسمی، طرح‌ها، نام پروژه‌ها و اسامی برخی اماکن و برنامه‌ها، صدها واژه و عنوان انگلیسی دیده می‌شود که خود نوعی لبخند تلخ بر مصوبات شورا و وعده‌های داده شده است و با شأن شیراز به عنوان یکی از خاستگاه‌های بزرگ زبان و ادب فارسی سازگار نیست.

عضو شورای شهر شیراز با اشاره به مسئولیت شورا در حوزه هویت زبانی افزود: وقتی مصوبه‌ای درباره پاسداری از زبان فارسی در بالاترین سطح تصمیم‌گیری مدیریت شهری تصویب می‌شود و به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ می‌گردد، طبیعی است که شهروندان انتظار دارند نتیجه ملموس آن را در تابلوهای شهری، مکاتبات اداری، نام‌گذاری‌ها و اسناد رسمی ببینند.

وی تأکید کرد: لازم است شهرداری شیراز گزارشی شفاف و جزئی از اقدامات انجام شده، موانع موجود، برنامه زمان‌بندی شده و ضمانت‌های اجرایی برای تحقق کامل این مصوبه به شورا ارائه کند تا مشخص شود اراده عملی برای صیانت از زبان فارسی تا چه اندازه جدی است.

هاجری در ادامه سخنان خود، موضوع حمایت از تولید ملی و کالای ایرانی را یکی از محورهای مهم عملکرد مدیریت شهری دانست و یادآور شد: رکن رکین حمایت و گسترش تولید ملی، استفاده واقعی و نه شعاری از تولیدات داخلی و کالاهای ساخت ایران است.

هاجری خاطرنشان کرد: از شورا و شهرداری شیراز انتظار دارم که در همه سطوح خرید، از کوچک‌ترین اقلام مصرفی اداری تا بزرگ‌ترین قراردادهای تجهیزاتی، عمرانی و خدماتی، اولویت قطعی و قابل نظارت را به کالاها و خدمات تولید داخل بدهند و این موضوع را در قالب دستورالعمل مشخص، شاخص‌های ارزیابی و سامانه‌های شفافیت، نهادینه کنند.

وی با تأکید بر نقش شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی اظهار کرد: بسیاری از نیازمندی‌های تخصصی شهرداری، از نرم‌افزارها و سامانه‌های هوشمند گرفته تا تجهیزات فنی و خدمات مشاوره‌ای، می‌تواند به شرکت‌های داخلی و دانش‌بنیان سفارش داده شود تا هم کیفیت خدمات شهری ارتقا یابد و هم این پیام روشن به جامعه تولیدکنندگان و نخبگان داده شود که مدیریت شهری شیراز در عمل حامی تولید ملی است، نه صرفاً در سطح شعار و بنر.

هاجری متذکر شد: فراموش نکنیم شعارهایی مانند تولید ملی و اقتصاد مقاومتی زمانی از حالت نمادین خارج می‌شود که بودجه‌های واقعی شهرداری به سمت کالای ایرانی هدایت شود، در غیر این صورت، این مفاهیم در حد شعارهای تکراری می‌ماند.

رئیس کمیسیون فرهنگی، گردشگری و سومین حرم اهل بیت (ع) در بخش دیگری از نطق خود، به موضوع استفاده از ظرفیت‌های بومی در طرح‌های شهری پرداخت و تصریح کرد: شیراز و فارس در قله و سرفراز دچار قحط‌الرجال نیست، اگرچه ممکن است در برخی موارد با پدیده جهل‌الرجال مواجه باشیم؛ یعنی نادیده گرفتن و نشناختن نیروهای توانمند بومی.

وی افزود: سپردن آینده طرح جامع شهر شیراز به یک شرکت از شهر دیگر، واگذاری طرح جامع زیباسازی به مجموعه‌ای غیربومی، واگذاری پارکینگ بین‌الحرمین و ده‌ها نمونه دیگر به شرکت‌های غیرشیرازی، آفت‌های خود را دارد و می‌تواند در بلندمدت بر هویت و منافع شهر اثر بگذارد.

عضو شورای شهر شیراز با اشاره به لزوم بازنگری در ساختار مناقصات و مزایده‌ها گفت: در فرآیند مناقصات و مزایده‌ها باید بازنگری جدی شود تا سازوکاری ایجاد گردد که شرکت‌ها و متخصصان شیرازی و فارس، سهم واقعی و منصفانه‌ای از پروژه‌های شهر داشته باشند.

وی اضافه کرد: اعتماد به منابع انسانی باسواد، متخصص و متعهد شیراز و فارس، نه یک تعارف، بلکه ضرورتی برای توسعه متوازن و پایدار است، البته بهره بردن از تجربیات ملی و حتی بین‌المللی امری عقلانی و پذیرفته شده است، اما این تعامل باید در چارچوبی باشد که محور اصلی برنامه‌ریزی و اجرای طرح‌های شهری را توان بومی تشکیل دهد و شهر از وابستگی مفرط به مشاوران غیربومی رها شود.

هاجری با اشاره به بعد اجتماعی و عاطفی این رویکرد عنوان کرد: بومیان به زادگاه خود وفادارتر و نسبت به پیامدهای تصمیمات شهری در بلندمدت دلسوزتر هستند، زیرا خود و خانواده‌شان در همین شهر زندگی می‌کنند و آثار مثبت و منفی تصمیم‌ها را مستقیم لمس می‌کنند؛ این تعلق خاطر، اگر با تخصص و تجربه همراه شود، می‌تواند مزیت رقابتی بزرگی برای مدیریت شهری باشد که نباید نادیده گرفته شود.

وی با اشاره به جایگاه والای شهدا در هویت محلات اشاره کرد و اظهار کرد: به تعبیر رهبران انقلاب، شهدا آبروی محلات هستند و گلزارهای شهدا، شناسنامه معنوی و فرهنگی هر محله به شمار می‌آیند.

هاجری افزود: سازمان آرامستان‌های شهرداری باید به صورت ویژه، برنامه‌مند و مداوم به موضوع گلزار شهدای محلات شیراز بپردازد؛ از زیربنای عمرانی و فضای سبز تا روشنایی، مبلمان شهری، دسترسی مناسب و امکانات فرهنگی و رفاهی پیرامون این گلزارها.

وی تصریح کرد: بخشی از بودجه‌های محلات مسجد‌محور و ردیف‌های محرومیت‌زدایی می‌تواند به عمران و آبادی گلزار شهدای محلات و مقابر شهدای گمنام اختصاص یابد تا این فضاها به محورهای زنده فرهنگی، تربیتی و هویتی در بافت‌های شهری تبدیل شوند، نه صرفاً به‌عنوان مکان‌های زیارتی مقطعی.

هاجری تأکید کرد: علاقه‌مندم متولیان نشر آثار دفاع مقدس و مدیران کنگره سرداران و شهدای استان، در جانمایی شهدای گمنام دقت کنند تا شهرک‌های جدیدالاحداث و مناطق در حال توسعه نیز از این ظرفیت معنوی بهره‌مند شوند و در عین حال، از دفن شهدای گمنام در محلاتی که خود شهید دارند تا حد امکان پرهیز شود، تا توجه مردم به شهدای محله خود کم‌رنگ نشود و زیارت تربت پاک آنان در متن زندگی روزمره اهالی محله باقی بماند.

وی با تأکید بر ضرورت نهادینه شدن فرهنگ ایثار و مقاومت در جامعه گفت: امروز جامعه ما بیش از هر زمان دیگر نیاز به ترویج فرهنگ ایثار، مسئولیت‌پذیری و عدالت‌خواهی دارد و این مهم تنها با برگزاری چند برنامه مناسبتی محقق نمی‌شود، بلکه باید در برنامه‌ریزی شهری، طراحی فضاهای عمومی، نام‌گذاری‌ها، تولید محتوا و فعالیت‌های فرهنگی محلات بازتاب جدی پیدا کند.

هاجری خواستار حمایت هماهنگ همه دستگاه‌ها و بخش‌های شهرداری از طرح‌های مرتبط با گسترش فرهنگ ایثار و مقاومت شد.

رئیس کمیسیون فرهنگی شورا در بخش پایانی نطق خود به موضوع یارانه‌های دولتی و لزوم توجه به بعد فرهنگی زندگی مردم پرداخت و خاطرنشان کرد: دولت برای کمک به معیشت مردم، میلیاردها تومان یارانه در حوزه‌هایی مانند بنزین، گازوئیل، گندم، آرد و نان پرداخت می‌کند و در قالب کالابرگ، بخشی از نیازهای اساسی خانوار را پوشش می‌دهد که اقدامی مهم در عرصه اقتصاد خانواده است، اما پرسش اینجاست که چرا در کنار این همه یارانه معیشتی، ساختار مشخصی برای یارانه فرهنگی تعریف نشده است.

وی با طرح ایده کالابرگ فرهنگی افزود: می‌توان به صورت مرحله‌ای و هدفمند، کالابرگ فرهنگی برای خرید کتاب، روزنامه، مجلات تخصصی، محصولات فرهنگی و هنری، حضور در برنامه‌های تئاتر و سینما، شرکت در دوره‌های آموزشی فرهنگی و حتی سفرهای گردشگری و زیارتی تعریف کرد تا بخشی از هزینه‌های فرهنگی مردم به شکل مستقیم مورد حمایت قرار گیرد.

هاجری ادامه داد: همان‌گونه که برای تغذیه جسم یارانه اختصاص داده می‌شود، لازم است برای تغذیه فکری، روحی و ارتقای سرمایه فرهنگی جامعه نیز سهمی واقعی در نظر گرفته شود.

عضو شورای شهر شیراز با اشاره به محدودیت منابع مالی و در عین حال حجم بالای برخی ردیف‌های یارانه‌ای تصریح کرد: بخشی از یارانه‌های نجومی و عرفی که امروز صرف برخی حوزه‌ها می‌شود، می‌تواند با یک بازطراحی عالمانه، به توسعه کالابرگ‌های فرهنگی اختصاص پیدا کند تا این حوزه مظلوم و مغفول، جان تازه‌ای بگیرد.

وی تأکید کرد: ایجاد توازن میان نیازهای جسم، روح و روان شهروندان، بدون در نظر گرفتن سهمی مشخص برای فرهنگ در سبد حمایتی دولت و مدیریت شهری ممکن نیست و شورای شهر شیراز می‌تواند پیشگام طرح و پیگیری این مطالبه در سطح ملی و محلی باشد.