قدیمی ترین تیم فعال فوتبال ایران، این روزها حال و روز خوشی ندارد و عجیب آنکه متولیان باشگاه، که به زحمت این تیم را احیاء کردند، منفعلانه، تماشاگر احتضارش هستند

مسعود محجوبی-شهرمردم

شروع این هفته برای فوتبال دوستان شیرازی، با تلخ کامی آغاز شد.
تیم دوست داشتنی برق شیراز، بازهم باخت و این بار مقابل تیم نه چندان مطرحِ پادیاب خلخال!
در روزگارانی نه چندان نزدیک، شهر شیراز برای سایر تیم ها، حکم قلعه عقاب ها را داشت
انگار همین دیروز بود که مجید آسمان بخش در ورزشگاه فراموش شده شهدای ارتش، با یک کاشته تر و تمیز و دیدنی، از پشت محوطه جریمه، دروازه گلر افسانه ای فوتبال آسیا، احمدرضا عابدزاده را باز کرد تا پرسپولیس با همه ستارگانش، دست ها را به علامت تسلیم بالا ببرد
استقلال، سپاهان و سایر مدعیان فوتبال ایران هم بارها در شیراز مقهور قدرت نارنجی پوشان شده اند.
روزگاری با احمد رزمی، غلامحسین پیروانی، علیرضا قشقائیان، حمید رحمت آمیز، رسول دره شوریان، خلیل صالحی، شیرزاد شول و … ایامی با همین اصغر آقای کلانتری، منوچهر نصراللهی، قاسم رحمان ستایش، محمدرضا مهربانی، مجید آسمان بخش، بهروز محمد زایی، جمال ندافی، عباس سیمکانی، غلام برزگر، افسان بابادی، علی میرزا استواری، داریوش یزدانی و … چند صباحی نیز با مارتین رائول، مهدی شیری، ناصر شیردل، برادران عباسفرد، محمد مطوری، احتشام ساسانی، صمد زارع، مهدی و مهرداد کریمیان، شهرام گودرزی، ستار زارع و … سد محکمی مقابل هر تیمی در فوتبال ایران بودند.
اما امروز کار به جایی رسیده که مقابل حریف گمنامی مثل پادیاب، از شهری که اصلا صاحب فوتبال نیست مثل خلخال، با سه گل شکست می خورد. باید به آقایان گفت، صعود به لیگ یک را که از دست دادید، لااقل آبروی باشگاه را حفظ کنید.
علاوه بر بازیکنان بزرگی که به نام آن‌ها اشاره کردیم، مربیان نامداری نیز سکان هدایت برق شیراز را برعهده داشتند
مربیانی چون عباس رضوی، خلیل صالحی، فریدون عسگرزاده، محمود یاوری، غلامحسین پیروانی، اصغر شرفی، بیژن ذوالفقارنسب، ابراهیم قاسم‌پور، مهدی دینورزاده و تعدادی دیگر از بزرگان فوتبال ایران که در مقاطع مختلف، افتخار هدایت این تیم ریشه دار را به دست آوردند.
اما آخرین سرمربی که تا لحظه نگارش این خبر، هنوز از نیمکت داغ سرمربیگری برقی ها دل نکنده، علی اصغر کلانتری، کاپیتان سابق و یکی از اسطوره های فراموش نشدنی این باشگاه است.

کلانتری به پشتوانه سال ها حضور در تیم برق، برای خود حق آب و گل قائل است ولی متأسفانه این نگاه حق به جانب تا بدانجا پیش می رود که هیچگونه شأن و منزلتی برای خود قایل نیست. نه صدای اعتراض هواداران را می شنود نه به توصیه های کارشناسان گوش می دهد. ولی نکته تعجب برانگیز اینجاست؛ چرا مدیران برق، هیچ واکنشی به نتایج اسف بار تیم، نشان نمی دهند. آن ها که به حق همه امکانات لازم را برای موفقیت نارنجی پوشان فراهم کرده اند، باید نسبت به عملکرد فنی تیم، عکس العمل درخوری نشان دهند تا تن خسته تیم شهرمان، جانی دوباره بگیرد و باز هم هوادارانش را با کسب نتایج مطلوب و ارائه فوتبالی زیبا و تماشاگر پسند، سیراب کند