فرنگیس شنتیا – شهرمردم

سپردن و اجرای برنامه یوگای دسته جمعی در شیراز به یک دیزاینر مراسم عروسی و تولد ، در چند روز گذشته حسابی جنجال به پا کرده است . نمایشی کاملا مبتدی و تجملی از یوگای گروهی از زنان و دختران ! ویترینی اینستاگرامی و تهی از ماهیت و فلسفه اصلی یوگا که این رویداد را در حد یک فشن شوی ناشیانه مبتنی بر نمایش اندام ها و لباس ها و زرق و برق ها تقلیل داده و تاکید اگزجره ی  آن بر جذابیت های بصری شرکت کنندگان ، تا حدی است  که این ریلز کوتاه را به یکی از پربازدید ترین های روزهای گذشته تبدیل کرده است .

پیگیری های خبرنگار شهرمردم برای توضیح خواستن از رضا آزاد ، رییس کمیته یوگای استان فارس درباره هدف برگزار کنندگان این مراسم ، هزینه کردها و از همه مهمتر عدم نظارت حرفه ای بر اجرای چنین رویدادهایی راه به جایی نبرد . نظارتی که به یقین می تواند چنین گردهمایی هایی را به سمت تجربه های اصیل و تمرکز بر نیازهای عمیق انسانی که هدف اصلی یوگا است ،  سوق دهد و از تغییر مسیر و به بیراهه کشاندن این آئین درونی و معنوی بکاهد .

در ایونت یوگای شیراز چه گذشت ؟

این جا صدای نفس کشیدن های عمیق در میان تب و تاب تهیه خوراک دم دستی برای مخاطب اینستاگرام گم شده است .

دکورهای پر زرق و برق ، میزهای مملو از خوراکی های چیده شده و متناسب با جشن تولد و عروسی ، گل آرایی ، میوه آرایی و  فضاسازهای آن چنانی در یک باغ بزرگ ، هیاهو را جایگزین سکوت کرده است .

به طور دقیق مشخص نیست ، پیشنهاد برگزاری این مراسم از طریق کدام باشگاه یا مربیان یوگای شیراز داده شده و ترجیح  رییس کمیته یوگای استان نیز تا کنون عدم پاسخگویی و سکوت بوده است . رضا آزاد ، صرفا به این توضیح بسنده کرد که مساله را با کمیته فرهنگی و مسئولیت اجتماعی هیئت ورزش‌های همگانی فارس در میان گذاشته است .

اما آن چه مشخص است ، مشاور و برنامه ریز این مراسم یک دیزاینر  و مشاور مراسم عروسی است که تمرکز اغراق آمیز او بر آراستن خوراکی ها و زیبایی بصری شرکت کنندگان ، آئینی را که قرار بود برای لحظاتی فرد را از دلبستگی به ظواهر رها کند، به ابزاری برای تبلیغات یک حرفه شخصی تنزل داده است .

این جا  عناصری که دست کم می شد ساده و بی پیرایه  در خدمت یوگا قرار بگیرند ، هر کدام در بازتولید تظاهر و لوکس گرایی بکار گرفته شده اند و مسئله زمانی پر رنگ می‌شود که  هر کدام از شرکت کنندگان نیز به عنصری بی چون و چرا  برای اجرا و تکمیل  این شوی اینستاگرامی  بدل شده اند .

کج سلیقگی حتی در دکوربندی نمایش یوگای پر جار و جنجال شیراز

تمرکز بر جلوه های بصری مختص عروسی ها  که در هیچ پس زمینه ای از  آن روح سادگی و پرهیز از تجمل گرایی یافت نمی شود ، از مهمترین ویژگی هایی است که با تماشای یوگای پر سر و صدای این روزهای شیراز ، در ذوق مخاطب می زند . حال وهوایی تصنعی که بیش از هر چیز از ناآشنایی طراحان برنامه نسبت ماهیت یوگا و حتی دکوربندی متناسب و شایسته آن حکایت دارد .

کمترین آشنایی با حال و هوای یوگا مشخص می کند که طراحی یک دکور یوگا باید در خدمت تجربه ای آرام ، متعادل و درون گرا باشد . فضایی چشم نواز که برای لحظاتی هم که شده شرکت کننده را از هیاهوهای بصری دور کرده و به سمت آرامش ، آگاهی و تمرکز هدایت کند .

سبک های خلوت مینیمال ، فضاهای عاری از عناصر اضافی و خنزر پنزری و تکیه بر سادگی از جمله فضاسازی های شناسنامه دار و  بین المللی در جهان بی پیرایه ی  یوگی هاست .

سبک مینیمال همراه با رنگ های خنثی ، سبک ذن الهام گرفته از زیبا شناسایی شرق آسیا و بهره گیری از عناصری مانند سنگ ، چوب ، بامبو و آب ، ُّسبک جاپندی ترکیبی از طراحی ژاپنی و اسکاندیناوی که اتفاقا در استودیوهای مدرن یوگا هم بسیار محبوب واقع شده و از متریال طبیعی در آن استفاده می شود و سبک «بوهمین » برگرفته از فرش ، کوسن ، گیاه و مکرومه از جمله سبک های محبوب جهانی است که نه تنها با ایونت های ویکتوریایی عروسی ها هیچ همخوانی ندارد بلکه مخاطب را به راحتی به سمت فضایی که پیام آور روح و ریشه یوگاست فرا می خواند .

درست در همین جاست که مشخص می شود یوگا هرگز مخالف زیبایی نبوده و نیست بلکه زیبایی حقیقی و درونی را   از دل همین سادگی ها و اصالت ها و رها شدن ها می زاید و متبلور می کند.

شاید زمان آن رسیده باشد که مجموعه هایی مانند کمیته فرهنگی و مسئولیت اجتماعی هیئت ورزش‌های همگانی فارس  برگزارکنندگان چنین ایونت هایی را توجیه کنند که هدف ورزش هایی چون یوگا ، خلق رویدادی پرسر و صدا برای دیده شدن نیست و این ورزش استوار بر پایه روح و ذهن آرام را نمی توان وارد صنعت سرگرمی و برندسازی کرد . که اگر چنین شد ، یوگا نیز مانند بسیاری از جریان‌های اصیل، در زرق‌وبرق بازار و شبکه‌های اجتماعی، هویت واقعی خود را از دست می دهد .

بگذارید دست کم در این رشته مثل مردم دنیا باشیم

در شرایطی  که بسیاری از مردم ایران زیر فشار سنگین مشکلات اقتصادی، اضطراب‌های روزمره، ناامنی روانی و فرسودگی ناشی از سبک زندگی پرتنش، به دنبال پناهگاهی برای بازگشت به آرامش هستند، باشگاه های یوگا بیش از هر زمان دیگری به مامنی برای ذهن آرامی و دشواری های بیرونی تبدیل شده است .

افرادی که با دشواری فراوان هزینه یک کلاس یوگا را پرداخت می‌کنند، به دنبال نمایش نیستند؛ آن‌ها آمده‌اند تا برای ساعتی از هیاهوی زندگی فاصله بگیرند، با بدن و ذهن خود ارتباط برقرار کنند و طعم آرامشی را بچشند که در زندگی روزمره کمتر پیدا می‌شود.

در چنین وضعیتی مد شدن برخی رویدادهایی که با نام «یوگا» برگزار می‌شود ، به جای ترمیم و تسکین روان زخم ها و پاسخ دادن به  نیازهای عمیق انسانی، نه تنها ساختار ذهنی احترام به سادگی و فروتنی را از هم فرو می پاشد بلکه احساساتی مسموم و ناخوشایند را به این گوشه امن سرایت می دهد ؛ از چشم و هم چشمی و خودنمایی گرفته تا ظاهر طلبی و میل به بهتر دیده شدن .

احساساتی که عملا بیانگر یک تناقض عمیق و غیر انسانی  است  و  افرادی  که برای رهایی از فشارهای بیرونی به یوگا پناه آورده اند را  گاهی با فضایی مواجه می کند که خود بازتولیدکننده همان فشارهاست ، میل شدید به دیده شدن، رقابت ،مقایسه شدن و نمایش دادن !

در پایان انتظار می رود یوگای استان فارس با خروج از نقش منفعلانه خود اجرای گردهمایی های اصیل یوگایی را در این استان دنبال کند .

ساتسانگ (Satsang)  یکی از اصیل‌ترین گردهمایی‌های یوگا؛  شِیبیر یا کمپ‌های سنتی یوگا (Yoga Camps / Shibir) با تجربه چند روز زندگی ساده، تمرین آسانا، پرانایاما، مدیتیشن، کارهای گروهی و رژیم غذایی ساتویک ، برگزاری ریتریت‌های سنتی (Traditional Yoga Retreats) در مراکز معتبر مبتنی بر سکوت، انضباط، تغذیه ساده، مراقبه و خودشناسی و در نهایت تمرین‌های گروهی در آشرام‌ها (Ashram Practice) نشان می دهد که یوگا با تکیه اصل بر فروتنی دعوت به جشنی بزرگ و همگانی است . دعوتی به سمت  به سادگی، سکوت، خودشناسی و رهایی از دلبستگی به ظواهر.  پس دست کم در این گوشه امن بگذارید مثل همه مردم دنیا زندگی کنیم .